Producent mebli ogrodowych uruchamia wersję angielską i niemiecką swojej strony. Po kilku tygodniach dział sprzedaży zgłasza dziwną rzecz: zagraniczni klienci lądują na polskich podstronach, a w polskich wynikach wyszukiwania pojawia się wersja angielska. Ruch z zagranicy jest, ale ucieka po kilku sekundach, bo nikt nie rozumie treści. Zapytania ofertowe z Niemiec nie przychodzą, choć kampania reklamowa działa bez zarzutu.
Tego typu problem ma zwykle jedną z kilku dobrze znanych przyczyn. Trzeba tylko ustalić, która z nich dotyczy konkretnego serwisu.
Jeśli Google pokazuje złą wersję – najpierw sprawdź, czy wersje w ogóle o sobie wiedzą
Wyszukiwarka nie zgaduje przeznaczenia podstrony na podstawie flagi w menu ani przełącznika języka. Potrzebuje jawnej informacji w kodzie, że dana strona ma odpowiedniki w innych językach i dla jakiego rynku każdy z nich jest przeznaczony. Tę funkcję pełnią adnotacje hreflang. Gdy ich brakuje, Google traktuje wersje językowe jak osobne, niepowiązane dokumenty i sam wybiera, którą pokazać. Kieruje się wtedy głównie siłą linków i historią adresu, a starsza, polska wersja zwykle wygrywa z młodszymi tłumaczeniami.
Najczęstsze przyczyny pomyłek przy stronach wielojęzycznych
W praktyce błąd rzadko polega na całkowitym braku oznaczeń. Częściej są one niekompletne albo sprzeczne z innymi sygnałami na stronie:
- brak odwołania zwrotnego – wersja polska wskazuje angielską, ale angielska nie wskazuje z powrotem polskiej; bez tej pary Google ignoruje oznaczenie,
- błędne kody – na przykład „en-UK” zamiast „en-GB” albo sam kod kraju bez języka,
- adresy prowadzące donikąd – oznaczenia wskazują strony z przekierowaniem albo błędem 404,
- konflikt z tagiem kanonicznym – każda wersja językowa wskazuje jako kanoniczną wersję polską, co w praktyce każe Google usunąć pozostałe z indeksu,
- automatyczne przekierowanie po adresie IP – robot odwiedzający stronę z serwerów w USA zawsze trafia na wersję angielską i nigdy nie widzi pozostałych.
Objaw, przyczyna, poprawka – szybka tabela diagnostyczna
Poniższe zestawienie pomaga dopasować to, co widzisz w wynikach wyszukiwania, do najbardziej prawdopodobnej przyczyny.
| Co widzisz | Najczęstsza przyczyna | Co zrobić |
|---|---|---|
| W Niemczech wyświetla się wersja polska | Brak hreflang lub brak odwołań zwrotnych | Dodać komplet oznaczeń na każdej wersji, łącznie z odwołaniem do samej siebie |
| Wersja niemiecka w ogóle nie jest w indeksie | Tag kanoniczny wskazuje wersję polską | Ustawić kanoniczny na własny adres każdej wersji |
| W Austrii wyświetla się wersja dla Niemiec z niewłaściwym cennikiem | Oznaczony tylko język, bez regionu | Dodać oznaczenia de-DE i de-AT, jeśli treści się różnią |
| Google pokazuje wyłącznie wersję angielską | Przekierowanie po adresie IP | Zastąpić przekierowanie komunikatem z propozycją zmiany języka |
| Raport w Search Console zgłasza błędy hreflang | Literówki w kodach lub adresy z błędem | Poprawić kody według normy ISO i zweryfikować adresy |
Oznaczać same języki czy języki i regiony – porównanie podejść
Rekomendacja dla większości małych i średnich firm: oznaczaj same języki, bez rozbijania na kraje, jeśli treść dla Niemiec i Austrii jest identyczna. Warunek zmienia się, gdy wersje różnią się cenami, walutą albo warunkami dostawy – wtedy osobne oznaczenia regionalne mają sens, bo klient z Austrii nie powinien trafiać na cennik przygotowany dla Niemiec. Wyjątkiem są serwisy, w których waluta przełącza się skryptem na tym samym adresie. Tam hreflang nic nie da, bo Google widzi jeden dokument.
| Podejście | Kiedy pasuje | Zalety | Wady |
|---|---|---|---|
| Tylko język (pl, en, de) | Jedna wersja na język, ta sama oferta w każdym kraju | Proste wdrożenie, mało oznaczeń do utrzymania | Brak rozróżnienia cenników i warunków dostawy |
| Język i region (de-DE, de-AT) | Różne ceny, waluty lub przepisy w krajach | Klient trafia na właściwą ofertę | Więcej podstron, ryzyko duplikatów przy prawie identycznej treści |
| Wersja domyślna (x-default) | Serwis obsługuje wiele rynków, ale nie wszystkie | Użytkownicy z innych krajów trafiają na stronę wyboru języka | Wymaga osobnej strony lub przemyślanej wersji głównej |
Gdzie umieścić oznaczenia – w kodzie strony, nagłówku czy mapie
Oznaczenia hreflang można wdrożyć na trzy sposoby: w sekcji head każdej podstrony, w nagłówkach odpowiedzi serwera albo w mapie strony XML. Dla serwisów opartych na popularnych systemach najprostsza jest wtyczka dodająca znaczniki w head. Przy dużych sklepach z tysiącami produktów w kilku językach wygodniejsza bywa mapa strony, bo nie obciąża kodu każdej podstrony dziesiątkami linii. Nagłówki serwera przydają się głównie przy plikach PDF, które nie mają sekcji head.
Jak sprawdzić, czy poprawka zadziałała
Po wdrożeniu poprawnych oznaczeń zmiana nie następuje od razu. Robot musi ponownie odwiedzić wszystkie powiązane wersje, żeby potwierdzić wzajemne odwołania, a przy większym serwisie trwa to kilka tygodni. W tym czasie warto:
- sprawdzić w narzędziu do weryfikacji indeksacji, czy każda wersja językowa jest w ogóle w indeksie,
- wyszukać nazwę firmy z ustawieniami regionu innego kraju i zanotować, która wersja się pojawia,
- obserwować w Search Console ruch z poszczególnych krajów w podziale na strony docelowe,
- porównać współczynnik odrzuceń wersji językowych przed zmianą i po niej.
Pytania, które pojawiają się przy wdrażaniu wersji językowych
Czy każda podstrona musi mieć odpowiednik w każdym języku?
Nie. Oznaczenia hreflang dodaje się tylko tam, gdzie odpowiednik faktycznie istnieje. Jeśli blog działa wyłącznie po polsku, wpisy blogowe nie potrzebują żadnych odwołań do wersji angielskiej. Błędem jest natomiast wskazywanie jako odpowiednika strony głównej innej wersji, bo Google uzna takie powiązanie za nietrafione i je pominie.
Co z produktami, które sprzedajemy tylko w jednym kraju?
Karta takiego produktu powinna istnieć tylko w wersji dla tego rynku. Tworzenie tłumaczeń stron z ofertą niedostępną dla klienta z danego kraju prowadzi do frustracji i wysokiego współczynnika odrzuceń, a w dłuższym okresie osłabia ocenę całej wersji językowej.
Ile trwa, zanim Google zacznie pokazywać właściwe wersje?
Przy średniej wielkości serwisie pierwsze zmiany widać zwykle po dwóch-trzech tygodniach, a pełne uporządkowanie wyników trwa kilka miesięcy. Tempo zależy od tego, jak często robot odwiedza poszczególne wersje. Wersje młodsze i słabiej podlinkowane są odświeżane najwolniej, dlatego warto dodać do nich linki z głównej wersji serwisu.
Mechanizm oznaczeń językowych i typowe pułapki przy rozbudowie serwisu o kolejne rynki opisuje szerzej tekst hreflang a indeksacja, w którym znajdziesz też wskazówki dotyczące wersji regionalnych, tagów kanonicznych i indeksowania serwisu wielojęzycznego.
